یادبود بانو گلبارون موریانی

بانو گلبارون موریانی (شماره پرسنلی ۵۰۰۳۴) در سال ۱۳۲۳ در منطقه عشایری بختیاری خوزستان (منطقه چلو) به دنیا آمد. همان سال پدرش (استاد ملامحمد موریانی) به استخدام کارخانه برق شرکت ملی نفت آغاجاری در منطقه میانکوه درآمد. پدر به مدت ۵ سال به صورت اقماری بین محل کار و خانواده رفت و آمد می‌کرد تا بالاخره در سال ۱۳۲۸ خانه‌ای در میانکوه تهیه نموده و به اتفاق همسرش، بی‌بی گلنساء عیدیوندی، و سه فرزندش به میانکوه نقل مکان کرد.

بانو موریانی تا پایان دوره سیکل در میانکوه تحصیل نمود ولی در آن دوران، دبیرستان دخترانه در میانکوه وجود نداشت و لذا دو سال، ضمن کمک به مادر در خانه‌داری و بچه‌داری، با حمایت پدر، به افزایش مهارت‌های خود پرداخته و دوره‌های آموزشی تایپ فارسی و انگلیسی و سایر دوره‌های آموزشی آن دوران را گذراند.

در سال ۱۳۴۳ بواسطه بازنشستگی پدر به مسجدسلیمان نقل مکان و در مهر ۱۳۴۳ در دبیرستان (کلاس دهم رشته ادبی) جهت تکمیل تحصیلات خود ثبت نام کرد ولی همزمان در آزمون استخدامی شرکت ملی نفت نیز شرکت نموده و پذیرفته شد. او در نهایت کار در شرکت نفت را بر ادامه تحصیل و اخذ دیپلم ترجیح داده و در اسفندماه ۱۳۴۳ به استخدام شرکت ملی نفت مسجدسلیمان درآمد. در اسفند ۱۳۴۵ با آقای حفیظ‌اله عیدی‌وند (فرزند عموزاده پدر) ازدواج و ثمره آن ۷ فرزند (۳ دختر و ۴ پسر) می‌باشد.

بانو موریانی مشاغل متعددی را طی دوران کاری خود تجربه نمود از جمله: ماشین‌نویسی دوزبانه در typing pool و در ادارات مختلف بودجه، بهداشت (میدان)، اداره پرسنل مرکزی، کار در آزمایشگاه تشخیص طبی بیمارستان OPD، مسئولیت در امور جیره کارگران (اداره تدارکات)، سرپرستی مهمانسرای شرکت نفت (Guest House) و نیز ریاست امور اداری خدمات کارکنان. وی در نهایت در تاریخ ۱۰/۱۰/۱۳۷۸ (در سن ۵۵ سالگی) به درجه بازنشستگی نائل شد.

بانو موریانی علیرغم بازنشستگی هیچگاه از کار و تلاش و فعالیت باز ننشست. وی در تمام دوران زندگی پربارش، نمونه موفقی از یک بانوی تلاشگر، فعال و باشخصیت ایرانی، تأثیرگذار بر جامعه پیرامون خود و الهام‌بخش جوانان و زنان هم‌عصر خود و نسل‌های بعد بوده است. بانو موریانی در تاریخ ۲۵ تیر ۱۴۰۳ در بیمارستان شرکت نفت اهواز، بعد از گذراندن یک سال و نیم دوران سخت بیماری آسمانی شد.